انواع میثاق های حسابداری

میثاق محافظه‌ کاری یا احتیاط در شرایط ابهام و عدم قطعیت به کار می‌رود. طبق این میثاق، حسابدار باید روشی را انتخاب کند که باعث بیش‌نمایی درآمد ها و دارایی‌ ها یا کم‌ نمایی هزینه‌ ها و بدهی‌ ها نشود. هدف محافظه‌ کاری، جلوگیری از ارائه تصویری بیش از اندازه مثبت از وضعیت مالی است. اگر چند روش برای ثبت یا برآورد یک رویداد وجود داشته باشد، روشی مناسب‌تر است که درآمد ها و دارایی‌ ها را بیشتر از واقع و هزینه‌ ها و بدهی‌ ها را کمتر از واقع نشان ندهد.

ذخیره مطالبات مشکوک‌ الوصول: اگر احتمال وصول بخشی از مطالبات شرکت پایین باشد، ذخیره مطالبات مشکوک‌ الوصول در نظر گرفته می‌شود. این اقدام باعث می‌شود حساب‌ های دریافتنی و در نتیجه دارایی‌ های شرکت، بیش از واقع نمایش داده نشوند. ممکن است زیان هنوز به‌ صورت قطعی اتفاق نیفتاده باشد؛ اما پایین بودن احتمال وصول مطالبات، زمینه استفاده از رویکرد محتاطانه را فراهم می‌کند.

کاهش ارزش موجودی کالا: اگر خالص ارزش فروش موجودی کالا از بهای تمام‌ شده آن کمتر شود، کاهش ارزش موجودی باید در گزارشگری مالی مورد توجه قرار گیرد. نادیده گرفتن آن می‌تواند باعث شود موجودی کالا و دارایی‌ های شرکت بیشتر از واقع نشان داده شوند. محافظه‌ کاری به معنای بدبینی، کم‌ نمایی عمدی سود یا دستکاری گزارش‌ ها نیست. هدف آن ارائه درآمد ها، هزینه‌ ها، دارایی‌ ها و بدهی‌ ها به شکلی واقع‌ بینانه در شرایط عدم قطعیت است.

اثر محافظه‌ کاری بر گزارش‌ های مالی: رعایت این میثاق از بزرگ‌ نمایی سود جلوگیری می‌کند، خطر تصمیم‌ گیری بر مبنای اطلاعات بیش از اندازه خوش‌ بینانه را کاهش می‌دهد و اعتبار گزارش‌ های مالی را افزایش می‌دهد. در نتیجه، استفاده‌ کنندگان می‌توانند وضعیت شرکت را با تصویری متعادل‌تر بررسی کنند.